روزی که فهمیدم هستی !
روزی که فهمیدم هستی ! من و بابایی ٣١ اردیبهشت عروسی کردیم ! الان تو ٣٥ روزته و توی شکم مامانی هستی کلی هم حال مامانیو بد کردی همش تهوع داره ... هر روز دارم واست توی یه سر رسید مینویسم ... اینجا هم گاهی !
چیزی که چند روزه اذیتم میکنه این حالت تهوع مداومه ! گاهی که خوب میشم میخوام پرواز کنم از شادی ! پریشبم از لرز شدید با بابایی رفتیم بیمارستان و گفت فشارم روی هشته و باید سرم بزنم ! تا ساعت ٣:٣٠ نصفه شب بیمارستان بودیم ! قیافه ی باباییت دیدن داشت ! روی صندلی سعی میکرد بخوابه فداش بشم ژاکته منو دور سرش تابونده بود هر وقت از خواب میپریدم و قیافشو میدیدم کی میخندیدم بهش ...
دیروز کمی بهتر بودم ولی امروز دوباره حالت تهوع داشتم و ته دهنمم تلخه ... دیشب هوس بریونی کرده بودم رفتیم با بابایی هم بریونی خریدیم و هم حلیم بادمجون ! انقدر چسبیییییییییییید ... باباییت خیلی خوبه ! کلی هوای منو داره و کلی بهم میرسه ! کارهای خونه رو هم میکنه. امروزم من از ساعت ١٢ اومدم خونه مامانمو اینا از بس حوصله ی خونمونو نداشتم دیگه ...
نی نی عزیزم ! پاره ی تن مامان دوستت دارم !
